Tenerife 2015

Marokko was in 2013 de eerste tocht van U\TURN die ik mee deed. Dit was echt goed meegevallen! Thuisgekomen schreef ik me in voor Nicaragua in datzelfde jaar. Het beginnende regenseizoen zorgde voor een zware tocht. Slapen in een tentje viel me toen tegen, en door de vermoeidheid kreeg ik een oorontsteking en een dikke valling. Toch was dit qua omgeving en sfeer een van de mooiste reizen die ik ooit deed. Ik had toen beslist dat ik ooit zou meegaan naar Tenerife… een zware trektocht over het eiland heen. Terug slapen in tentjes, geen luxe…

Ik kreeg  begin dit jaar een uitnodiging om mee te gaan. Ik wou fysiek sterker zijn dan in 2013… Dit was helemaal niet zo, dus ik negeerde hun mailtje. Maar je moet een kat een kat noemen… mijn ziekte is progressief, beter worden is moeilijk. Toen Antonio vroeg om mee te gaan en bleek dat ik daar met een mountain handbike zou kunnen rijden heb ik de knoop doorgehakt.

Aangekomen werd ons verteld dat het weer was omgeslagen en dat er nog veel regen aankwam, daar zat ik met een valies vol marcellekes…

Soit, die eerste avond leerden we iedereen kennen bij een glaasje Sangria en een tafel vol met lekkere tapas. Die nacht sliepen we op de grond in een oude vuurtoren.

11921615_10153221879588977_2551991171996827212_n

We sliepen dan wel binnen, maar er was geen stroom of stromend water. Die nacht heb ik, net als velen onder ons, niet geslapen. Niet dat er nog een wild feestje was of zo… ik viel meermaals van mijn matras door de spasmes en pijn in mijn benen.

Een koffie deed wonderen en ik werd in de handbike gezet. Wat een feest! Ik reed altijd rond de groep en probeerde elke klim, de grenzen van de fiets en mezelf aftastend.

Na een tijdje werd het moeilijk om de groep bij te houden, en net voor de middag kon ik totaal niet meer… teveel gegeven? De slapeloze nacht speelde parten? Na het eten vroeg ik om eens aan mijn wielen te draaien…de achterrem sleepte! Ik ben nog nooit zo blij geweest met een technisch mankement!

Omdat we het eiland doortrokken van kust naar kust waren de eerste dagen bergop.  Slapen ging niet op die matras dus toen we de derde nacht een bed zagen in onze slaapplaats, heb ik dit direct aangeslagen…Zo egoïstisch denk ik normaal nooit, maar er moest iets gebeuren, dit kon ik niet volhouden.

Zalig geslapen!

De natuur werd mooier en de zon liet zich zelfs af en toe zien. Vakantie gecombineerd met fysiek diep gaan, dat is helemaal mijn ding. Eén dag had ik beslist om niet te handbiken en mee te gaan in een rolstoel. Een goede keuze, zo bleek achteraf. Onderweg kregen we een onweer over ons. Angelique was wel met de handbike vertrokken en helemaal doorweekt teruggekomen. Ze werd ziek, en kon daardoor 2 dagen niet mee met de groep.

De bergaf begon, we hadden een prachtige tocht. We werden een (h)echte groep. Door de lange offroad afdalingen ging ik sneller dan de groep. Omdat ik bij hen wou blijven, reed ik voor en draaide mij om. Zo bleven we één geheel, en bleef ik mezelf uitdagen.

IMG_4759

Aangekomen aan zee hingen we twee dagen ‘den toerist’ uit. Zwemmen, op strand liggen, terrasjes, winkeltjes….

12039580_10153713353614637_4870709049575107472_n 12118931_10153629997902381_2101041029412621306_n

Moe, maar écht wel voldaan kwam ik thuis… misschien (veel) minder zon gehad dan gehoopt, maar de uren in die handbike waren zalig en de groep was een top-team!

Ik was he-le-maal op, gesloopt! Door de stramme spieren kon ik mezelf niet eens omdraaien in mijn bed de eerste dagen. Te moe om te trainen of te werken aan sites, wat doe je dan? Een aftermovie maken!

 


Reacties

Tenerife 2015 — 2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *