Skivakantie 2018

Van 2009 tot 2014 ging ik elk jaar mee op skivakantie met de CM naar Oostenrijk. Erna paste ik enkele keren, vooral uit gezondheidsoverwegingen. Dit jaar was ik fit genoeg om terug mee te gaan en ik schreef me in, niet wetende wie nog mee zou gaan. Ik had wel een beetje schrik. Door de achteruitgang ben ik immers maar en schim van de sterke zelfstandige jongen van toen.

Een maand voor vertrek kreeg ik een mailtje van Annemie, de grote organisatrice van deze reis (samen met haar man Jean). Ik mocht mee, samen met enorm veel bekenden. Ook Steven ging mee. Ik ken hem als begeleider tijdens de skivakantie in 2012, maar ondertussen werden we hele goede vrienden. Hij regelde uitzonderlijk dat we op dezelfde kamer konden slapen (normaal mogen deelnemers en begeleiders geen kamer delen), wat me toch enigszins gerust stelde.

In Mechelen ‘stapte’ ik op de liftbus, daar leerde ik Hubert kennen. Hij was mijn verantwoordelijke tijdens de busreis. Hij ging tijdens de stops mee om eten te halen en zorgde dat de wc-bezoeken veilig verliepen. Doordat ik thuis een railsysteem aan het plafond heb (een stalen verpleegster die ik met een afstandsbediening kan bedienen) wist ik niet of ik zelfstandig naar de wc kon. Vandaar de bijnaam “Hubert den beir”. Deze gepensioneerde man kon mij op zijn ééntje dragen!

Aangekomen in het Hubertushotel in Lofer dronken we nog ééntje(of 2) en kropen we erin.

Dagverloop

Elke morgen liep de wekker af om iets voor zeven. Om acht uur was het ontbijt. Martine W. haalde heel de week eten van het buffet voor mij. Na het eten zorgde Steven dat ik om negen uur stipt klaar stond aan de voorzijde van het hotel. In groep gingen we naar boven. De skiverantwoordelijke van die dag (twee dagen na elkaar dezelfde) hielp daarbij. Eenmaal boven kreeg je assistentie om in de zitski te kruipen. Er werd in de voor en namiddag geskied, zes dagen lang.

Om half vier keerden we terug en begon de après ski. Om zeven uur was het eten klaar, waarna de dag in de bar eindigde.

Skien

De voorbije jaren probeerde ik tevergeefs mijn biski zelfstandig te besturen. Dit jaar ging ik enkel voor amusement. En juist nu ging het beter. De bewegingen van mijn armen waren vloeiender dan vorige keer. Mijn rompstabiliteit en de kracht in mijn benen is dan weer serieus afgenomen. De eerste  twee skidagen zat ik in een te brede Hoc (merk van de biski). Er was ook iets mis met de besturing waardoor ik veel kracht verspilde. Erna kreeg ik een ander  exemplaar… een wereld van verschil. De laatste dag deden we de afdaling naar het dal met iedereen. Een lange kronkelende sliert, de max… hopelijk is er een filmpje van.

Twee dagen hadden we stralend weer. De rest was koud, mistig en het sneeuwde lichtjes. Dit resulteerde in enorm goede pistes.

voeding en drank

Tijdens deze reis sliep ik zeker niet meer dan andere jaren, toch had ik stukken meer energie. Volgens mij zorgde de inname van goede levensstoffen hiervoor. Ik dronk nooit frisdranken en ook de rum liet ik achterwege (behalve om me moed in te drinken met de dansavond). Ik vermeed citrus, tomaten en zoete desserts.

conclusie

Ik vergelijk deze vakantie een beetje met een chirokamp. Enorm veel mensen zijn maanden in de weer om enkele dagen plezier te garanderen voor de deelnemers, en dat allemaal vrijwillig.

     

qua sfeer, sneeuw en prestatie was dit in mijn ogen de beste editie ooit. Ik hoor en praat niet zo goed en daardoor had ik communicatieproblemen met andere deelnemers, wat echt wel jammer is.

Bedankt allemaal!


Reacties

Skivakantie 2018 — 4 reacties

  1. Tof da ge er weer bij.waard. leuk gezelschap aan tafel. Mooi artikel over de hele reis, ik zou het niet beter kunnen uitleggen 😉

  2. Pingback: Jaarlijkse controle - Frank.hetkan.be

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *