Schoolbezoek – Dendermonde 2018

Net als vorig jaar bracht ik samen met Aiki (en Tine) een bezoekje aan het zesde leerjaar van basisschool De Rank in Wezemaal. Aangezien de beamer nog niet werkte in het begin, zijn we begonnen met de trucjes van Aiki. Normaal gebruik ik die pas als de aandacht van de kinderen een beetje verslapt, nu    had ik dus van in het begin de grootste troef weggegeven 🙂 De kindjes hadden veel interesse, maar af en toe was er echt te veel rumoer. Ik had nog een handbike mee en daarmee kon iedereen nog eens proberen. Dat en het tonen van mijn aangepaste auto zorgden voor een aangename afwisseling.

Woensdag ging ik trainen met Ben, een valide vriend die al een twintigtal keren mee gaan handbiken is. We dagen elkaar altijd uit en deze keer was dat niet anders. Zonder opwarming schoot Ben vooruit en ik moest hem dus wel volgen. Toen we na 22 km thuis kwamen, hadden we een gemiddelde van 17,3 km/u. We waren alle twee helemaal kapot, een avondactiviteit zat er dan ook niet meer in.

Donderdag kwam Jelle, de persoon waarmee ik naar Portugal ga fietsen. Mijn moeder wou hem eens zien en we gingen dan ook eerst eten bij mijn ouders. Na de middag vertrokken we voor dezelfde 22 kilometer. Deze keer hadden we wel opgewarmd. We kwamen thuis met 18,6 gemiddeld en we konden daarna nog bijpraten bij een pintje. Dit verhaal om aan te tonen dat opwarmen echt wel werkt. 

Op zondag was het wedstrijd in Dendermonde. Ik was volledig in vorm,… te goed, bleek later… Normaal ben ik altijd bleek en gespannen van de stress bij de start, maar nu kon er in mijn ogen niets mislopen. Er was geen concurrent van mij, maar ik ging proberen om bij Bart en Bert te blijven (H2 & H3). Toen het startschot gegeven werd, kwamen we snel bij elkaar en bij de tweede bocht nam ik iets te veel risico. Ik kwam op twee wielen terecht en rechtte mijn stuur zodat ik terug op drie wielen kwam. De muur kwam dichter en toen ik terug aan mijn stuur trok, vloog ik op mijn zij. Zo schoof ik over de asfalt en eindigde ik toch nog tegen de stomme muur 🙂 Mijn ketting was er afgevlogen tijdens de val en ik eindigde met een wondje op mijn oogkas. Een van de seingevers hielp mij. Ik trok mezelf vloekend terug op gang en begon aan het inhalen van de tegenstanders. Toen bleek dat mijn versnellingen niet meer werkten. Daardoor kon ik niet terugschakelen voor de bochten en reed ik bijgevolg onveilig en te snel erdoor heen (als ik te traag door de bocht reed, kostte het me te veel moeite om op een zware vitesse op te trekken). Tijdens de vijfde ronde lag ik terug op mijn vaste plek 🙂 Om mijn fiets te sparen, ben ik dan ook gestopt. Op de uitslag staat er DNF (Did Not Finish), dat is ook de eerste keer.

Ik ben dus 2x gevallen op dezelfde plaats, voor alles een eerste keer zeker (of moet ik tweede schrijven). Er is een beetje schade aan mezelf en de fiets. Wat ik heb, kan je zien op deze foto. De eerste is een foto net na de crashes, de tweede is een foto na een badje. Mijn fiets heeft een grote kras op de zitting en het rechter handvat is stuk. De versnellingen zijn oké, er was enkel een draadje gelost.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *