Share

Dusseldorf 2011

08-05-11

nonde, miljaar, #@!, dju! Dat gezegd zijnde kan ik beginnen aan mijn verslag (en mijn gevloek uitleggen). Bart en ik hadden afgesproken om, net als vorig jaar, samen een marathon te rijden. We kozen voor Dusseldorf; gratis, dicht bij de deur,...

Zaterdagmiddag vertrokken mijn moeder en ik richting Limburg, om van daaruit samen verder te rijden met Bart en zijn vader. Aangekomen checkten we in in ons hotelletje en gingen de startnummers afhalen.

d1.jpg

Die avond gingen we een hapje eten in de oude stad. Sfeer da daar hangt! En veel schoon volk, ni normaal. Als je ooit een bestemming zoekt om een avondje te stappen... maar soit, het ging hier over de marathon

De volgende morgen kregen we een ontbijt om u tegen te zeggen. (stukken beter dan in Frankrijk) Aangekomen op de parking waren de meeste handbikers al druk in de weer. De Belgen waren wederom sterk aanwezig: in de H1 was er Raphael, Roger, Bart en ikzelf. In de h2 hadden we Ward, Nico, Jos en Patrick. En in de h3 kwam Stefaan ons land vertegenwoordigen.

d2+.jpg

Om kwart na negen vertrokken we. Raphael stak me voorbij en ik probeerde bij hem te blijven. Het lukte écht niet... Dat was al een serieuse domper!

Na een drietal kilometer kwam ik in een mooi groepje, met drie werkten we afwisselend. Maar na 30 km kwam het mannetje met de hamer, en hij sloeg er niet naast... De wind, mijn verwoede pogingen om Raphael bij te houden en de vele bruggetjes zorgden ervoor dat ik het groepje moest lossen.

Ik reed alleen verder, en na 37 km geraakte ik in een tramspoor met mijn voorwiel. pssssssssssssssssssssttttttttttt maakte een einde aan de race.

Ik wou er niet op verder rijden, en vroeg in mijn beste duits (mit viel Hare dazu) om mij aan de aankomst af te zetten. Ze hadden geen grote auto en dus ben ik na een kwartiertje verder gereden tegen vijf per uur. De mensen onderweg maar klappen (hoe trager je gaat, hoe meer respect ze tonen zeker) Ik kon het niet langer verdragen, en ben naast het parcours verder gereden. Op het moment van de lekke band had ik 1 u 33 min. gereden en normaal zou ik dus zeker vroeger zijn dan vorig jaar (1u 52) maar het is nu niet zo...

De scheurkalender was weer helemaal toepasselijk:

d3.jpg

Op de terugweg werden we nog uitgenoodigd bij Bart thuis, een gezellige bedoening!

Ik heb mij net ingeschreven voor de marathon in keulen op 2 september 2012, hopelijk meer geluk daar



Reacties

els

domme tramsporen ! maar toch een spannend verhaal !
en lang leve de chinezen
xx
sophia

Haha, die Chinezen brengen toch altijd hulp eh!
Kop op Franky, volgende keer zeker beter!


Beire

Jammer van die lekke band en keep the spirit om een volgende marathon beter te presteren!


Reageer zelf

Nick *
E-mail *
Tekst *
Anti spam *

De velden met een * zijn verplicht


Gelijkaardige berichten