/ frank.hetkan - Nieuws / Wengen 2010

06/09 - 10/09

Een goede vriendin, Ellen, werkt momenteel in een hotel in Zwitserland. Dé ideale reden om naar daar te gaan! Niet op skivakantie, niet gaan handbiken, niet gaan vissen, niet ... een normale vakantie, een break om helemaal 'zen' terug te komen.

De datum van aankomst en vertrek lagen al lang vast, maar de vakantie kreeg pas vorige week vorm. Met Kenneth en Katleen, een bevriend koppel, reden we op maandag naar Lauterbrunnen, van daar gingen we met een treintje verder omhoog omdat Wengen autovrij is.

Via internet hadden we een chaletje vastgelegd... echt toegankelijk ging het niet zijn, maar een chalet is tenminste gelijkvloers... dachten we. Aangekomen in Wengen gingen we onze sleutel afhalen bij Chalet Service. De tocht naar ons huisje was zo ver en steil dat mijn handen naar verbrand begonnen te ruiken ik zag het niet zitten om deze tocht elke dag te riskeren, laat staan dat je zulke afdaling moet doen met een drankje teveel op.

De chalet bleek een apartement met trappen te zijn, en Kenneth nam mij in de rug. Boven gekomen bleek mijn rolstoel niet in het wc of de badkamer te kunnen... zucht, dit was er over!

De dag erna legden we ons probleem voor bij Chalet Service. Ze vertelden ons dat we een hotel moesten zoeken en dat ze de eigenaar van de chalet gingen contacteren. Ze zouden proberen om ons een deel terug te betalen.

We vonden een hotel in de stad met een klein liftje. Ik raakte er juist in, en op mijn armen raakte ik in de wc en zelfs in het bad! Ideaal dus!

Een dag later dan voorzien konden we er vol hernieuwde moed invliegen! Ellen toonde ons restaurantjes en nam ons mee naar enkele lokale drankgelegenheden. Die avond was een hele zware. Op het einde van de avond klonk 'de marielouise' en 'dos cervezas por favor' door de boxen (lang leve youtube) Een goed feestje

De volgende morgen geraakten we niet aan de ontbijttafel. Die dag was het weer ook niet om over naar huis te schrijven. In een naburig dorpje reserveerden we 'para gliden' voor donderdag (van een berg lopen met een parachute en naar beneden zweven). Aangezien ik niet kan mee lopen werd er volk voorzien om mij van de berg te helpen. Allemaal zeer professioneel geregeld! Maar, de weersomstandigheden moesten ook meezitten. Kenneth en Katleen zouden ondertussen een wandeltocht in de bergen maken.

De dag erna was ik aangenaam verrast toen ik de gordijn opentrok: een stralende hemel en zon tot en met !

De vlucht kon dus doorgaan. De organisatie haalde ons af aan het station en na een spannende autorit kwamen we aan op de plaats: een gazonneke op een hoogte van 1300 meter. Ik vertrok als eerste omdat de piloten van Eske en Ellen mij hielpen. Het lopen bleek maar enkele passen te zijn, en dan...... rust, stilte en vooral: een perfect uitzicht.

Na een half uur kwamen we beneden, een unieke belevenis. Die avond is gebleken dat we geen geld terug kregen van Chalet Service... Met andere woorden: het was een dure week.

Oevel 2010