/ frank.hetkan - Nieuws / Mont Ventoux 2011

01-06 tot 06-06

Jelle, Peter en ik spraken bij mij thuis af om te vertrekken naar Tongerlo om van daaruit met de bus van Sporta verder te rijden richting zuid Frankrijk (ons verblijf lag op 12 km van Sault, één van de drie mogelijke vertrekpunten aan de legendarische Mont Ventoux) We kwamen mooi op tijd (en dat voor ons, een unicum denk ik). Bij de inschrijving bleken we met een select groepje te zijn.

Er reed nog iemand met een driewieler mee (Gino )

Ward en Paul kwamen met de wagen tot daar.

Patrick en Hilde waren de begeleiders van ons 5-koppig groepje. Na een rit van een goede 12 uur kwamen we toe in ons huisje (een keuken, living, twee slaapkamers en een aangepaste badkamer.)

De regen kwam met bakken uit de hemel gevallen, terwijl de zon straalde in België, straf dat je voor regen naar het Zuiden moet rijden.
We reden een uurtje om de armen terug los te maken.

Ondertussen waren mijn Tante en Nonkel toegekomen met de mobilhome, ze hadden de moeder van Jelle meegenomen.

Vrijdag deden we een stevig klimmetje van 45 minuten, de andere richting ging net iets vlotter

Tegen 50 sjeesden we terug, daarvoor doe je het! Die avond reden Hilde en ik naar een persvoorstelling met hapjes en drankjes. De anderen reden mee met het team van Transplanttoux*. Ward had koorts en begon te vrezen voor zijn beklimming, hij was er dan ook niet.
Jelle en ik drinken geen alcohol ter voorbereiding. Een receptie met plat water, net iets anders...

De volgende morgen was de dag aangebroken! We vertrokken om een uur of negen en ik probeerde in het begin zo snel mogelijk te rijden met een lage hartslag (-130). Jelle komt traag op gang maar dan is hij niet
meer te stoppen. Ik wou voorsprong nemen om zo laat mogelijk samen te komen om zo met 2 aan te komen. Peter Ceurvelts reed aan de zijde van Jelle en mijn nonkel bleef bij mij. De eerste minuten nam ik 100 meter voorsprong maar na acht km kwamen we al samen. Daar ging mijn plan We gingen verder maar dikwijls moest ik mijn best doen om hem niet te laten gaan. Mijn hartslag bleef onder de 160, maar toch, hard!
Onderweg kwam Stan Van Samang ons tegen, hij deed zijn helm af en riep: 'voor ulle doe ik mijnen hoed af sé'

Aangekomen aan de bevoorrading kwam ook Paul ons vervoegen en tegen een verschroeiende snelheid reden we naar Chalet Renard. Daar stopten we om ons klaar te maken om 2 uur af te zien! Na 100 meter piekte mijn hart en met het oog op een tweede beklimming liet ik hen gaan.

Kruipen, zweten, afzien, doodgaan, en dat allemaal voor een snelheid van 2 per uur. Wandelaars stapten sneller...

Onderweg stonden enkele bekenden, en een vriendin (Els F) reed even mee omhoog met haar elekrische scooter. Boven was de ontlading weer groot, vooral toen ik mijn trainingsmakker zag, 'we did it'! De beklimming duurde ongeveer even lang dan vorige keer... Twee jaar achteruitgang door mijn ziekte overwonnen!

Na enkele minuten begonnen we aan de afdaling, feest!!

In het begin ging het enorm hard en namen we soms enkele risico's, maar na chalet Renard remde ik goed af voor elke bocht en ging het er

verantwoorder aan toe. Na de helft ging ik ineens over de kop in een bocht! Er was geen grote put of een andere reden, ik snap het totaal niet! Na de eerste schrik bekeken we de schade. Er was een stukje tand afgebroken, en mijn hand had enkele schaafwonden. Mijn band was lek, enkele kleine dingen waren afgebroken aan mijn fiets en de kabel van mijn versnellingen was stuk........... Over mijn tand zat ik meest in, maar nu blijkt het helemaal niet erg te zijn, hoerensjans noemen ze dat zeker

Op algemene aanvraag:

Ik daalde verder af, maar de val en een opkomend onweer staken een stokje voor een tweede beklimming. Als ik nog eens ga proberen, zorg ik wel voor een kleiner tandwiel, 24-32 is niet klein genoeg.

Die avond vierden we de beklimming maar toen we van het hotel naar het enige café in het dorp gingen, bleek dit net te sluiten. De volgende morgen pakten we in en brachten de vrouwen van JOIN2RIDE ons naar de bus, waarvoor dank! We gingen hen normaal een paar flessen wijn geven, dat kwam er niet van, hopelijk maakt deze reclame iets goed.
Rond twee uur gingen we naar het slotfeest in Bedoin. Daar werd afgeroepen dat de oudste deelnemer 80 was en dat er iemand vijf beklimmingen had gedaan! Daarna mocht ik ook een trofee gaan halen in naam van To Walk Again.

Na het officiele gedeelte begon het feest, en wat een feestje...Eerst stonden Jelle, Patrick en ik op de 'dansvloer' (dolemiet) maar al snel stonden we met 200 man de polonaise te doen. Met dank aan de wijn Na een uurtje hadden ze beter de fototoestellen weggelegd denk ik. Nu vrees ik het ergste...
In de bus terug werd het zo wel veel makkelijker om te slapen.

* Transplanttoux zijn mensen met een nieuw hart of longen of nier of... die samen met hun artsen en chirurgen omhoog reden samen met hun peter (Stan van Samang). Die groep zat in ons hotel, en hing mega goed aan elkaar.

29-05-2011

bekomen

Reacties

Rina
Nogmaals een dikke proficiat,knap gedaan! Tante Rina
Els
amai, spanning van begin tot het einde! schoon verhaal voor weer een schone overwinning ! goed gedaan makker ! dikke proficiat en dikke kus ! nicht
Veerle
Dat is weeral ongelooflijk chic!!!! 'k Was er graag bij geweest... (voor de Stan dan, hé?!) Tot maandag!
Kristel
Knap gedaan Frank!!
Evi
Prachtige prestatie! Dikke proficiat! Je hebt het alweer geflikt! Dikke kussen, je nichtje
Lionel
Chapeau Frank. Prettig om horen dat je even goed bent als 2 jaar geleden. Geweldig. Lionel
peleman
Goed gedaan man!!!
jos
Een dikke proficiat aan deze superman
Denise
Fantastische prestatie! Zonde van je tand ... maar het had erger kunnen aflopen. Hop naar een volgende keer.
Geeert De Smet
Schitterend Frank! Je blijft het toch maar doen! Geert
Ellen
KNAP is het kernwoord voor deze prestatie man! Gij hebt hier inderdaad een overwinning op 2 manieren behaald . Nu hop naar een nieuwe uitdaging zeker
lies
Straf!
Shana
Hey Frank, een dikke proficiat zeg! heel veel respect voor zo een knappe prestatie!! veel succes nog bij de volgende uitdagingen
Steve
Sterke prestatie!!
harold
Beste Frank, Een dikke proficiat,denk dat ik zelf met mijn fiets die berg niet zou aankunnen!
Gerdina
Wauw, wat supergoed!!! Jij bent mijn grote voorbeeld van positiviteit en "het kan!". groetjes uit Nederland, Gerdina
Ria
Fantastische prestatie Frank! Jammer dat je over de kop ging. Maar gelukkig is het goed afgelopen.
Inne
Inderdaad dikke chapeau! Ik heb jullie boven zien komen, was zelf nog aan 't uitblazen en kan alleen maar bewondering hebben voor de krachtprestatie die jullie neergezet hebben. Schitterend gewoon! Doe zo voort!
Johan
Schitterend Frank, en zo zie je maar met die zogezegd ongeneeslijke ziektes van de klassieke geneeskunde... ik weet waarover ik praat, en ik ben blij voor jou dat je er zo goed de moed inhudt, geloof nog iets meer in je geneeskracht en iets minder in de onheilsvoorspellers... Dikke zoen van Carine!
Beire
Dikke prestatie Frank! Zo'n stuk tand eraf staat lekker stoer. Net of ge boksen gekregen hebt van een grote zwarte neger.
Britt
Hoe daalt ge verder af met ne lekken band en wat afgebroken onderdelen?? Chapeau voor de fantastische prestatie!
Frank
de lekke band heeft Jelle vervangen, en de afgebroken onderdelen waren 'misbaar'

Reageer zelf

De velden met een * zijn verplicht

Nick *
E-mail *
Tekst *
Anti spam *

Mont Ventoux 2011

01-06 tot 06-06

Reacties

Reageer zelf

Gelijkaardige berichten

Laatste nieuwtjes

Meeste reacties

Laatste reacties

Hou me op de hoogte

To Do

Alle hetkan-sites

Sponsors