Brazil 2
Terwijl ik nadenk over de tekst die hier gaat komen, trek ik nog een paar vellen van mijn schouders. Even, heel even heb ik mogen ervaren hoe het voelt om mooi bruin te zijn. Nu zou menig slang jaloers zijn op mijn vervel-actie.
Deze week hebben we echt den toerist uitgehangen: winkelgalerijtjes in Fortaleza, naar een zeilbotenrace op het strand gaan zien, zwemmen in een meer, een boottocht, een parade gaan bekijken… Toen we ergens toekwamen, stapte een man uit zijn wagen, hij piste tegen zijnen otto en ging er terug inzitten. Hoe bezopen kan je zijn???
Tom en Nele hebben twee fietsen gekocht hier. Ze gaan ze aan de kinderen geven als ze naar België gaan, maar ondertussen kunnen we fietsuitstapjes doen. Op mijnen alene gaan handbiken zoals thuis zit er hier niet in omdat de wegen echt te slecht zijn en de chauffeurs roekeloos rijden. Zo hebben we dinsdag tijdens een fietstochtje iemand dood in een ambulance zien steken, twee auto’s waren kop op kop gereden in een bocht en er zat jammerlijk genoeg een fietser tussen.
Woensdag zijn we vroeg vertrokken richting Fortim. Een jongen van vijftien die twee jaar bij Pater Jan geweest heeft, woont daar. Na dik twee uur in de auto kwamen we aan het meest idyllische plaatsje dat ik ooit gezien heb. Een restaurant met terras over een rivier… De lange rit was op slag vergeten. De jongen die vroeger bij pater Jan verbleef regelde een prijselijke boottocht naar de monding van de rivier en via de ‘tunnel der liefde’ naar de mangroven. Overal op de rivier waren vissers in de weer met een primitief net op hun bootje. Op de achtergrond zag je dan enorme buitenverblijven met privé steigers met zeiljachten en speedboten. Het contrast kan soms groot zijn.
Toen we terugreden was het al donker. Fietsers en licht gaan hier niet samen, straatlichten zijn hier niet en mensen rijden waar er plaats is op de baan. Neem daar nog bij dat onze chauffeur (pater Jan) moe was, en je kan begrijpen dat ons busje afgezien heeft: gierende banden, motor constant in het rood… En wij ons maar vasthouden waar we konden.
Deze middag had iemand van de oudere kinderen ‘verfrissende melk’ voor ons gemaakt: Caïpirinha met gecondenseerde melk. Enkele dagen geleden voelde ik mij al eens moe en futloos. Toen dacht ik dat het de cocktail was, vandaag is gebleken dat ik inderdaad niet tegen de limoenen en of cachacha kan. Als ik iets verkeerd gegeten of gedronken heb val ik constant in slaap, ben ik stil, is het evenwicht ver te zoeken en is alles mij te veel. Door te sporten en veel te drinken komt alles stilaan terug in orde.
wekelijkse sfeerfotokes:
Brazil 1
Reacties
| ceure | |
|
Door te sporten en veel te drinken komt alles stilaan terug in orde. Ne regel 100% op u lijf geschreven  |
|
| Johan | |
|
Tof dat we hier vanuit Belgenland jullie mooie reis kunnen volgen, groetjes aan Martine en de rest!!! En, ik val ook regelmatig in slaap... |
|
| Mark | |
|
Hey Frank, Ziet er geweldig uit daar. Ben jaloers, misschien moet ik ook eens die kant in  Groeten aan Kris, Sofie en de rest! Mark |
|
Reageer zelf
De velden met een * zijn verplicht
