Lanzarote 2018

Dinsdag 6 februari

Het vervoer van Sint-Amands naar Lanzarote verliep perfect, vlotter dan ooit. Taxi Hendriks stond ‘s morgensvroeg mooi op tijd voor de deur, de assistentie in Zaventem was voor de eerste keer op tijd ;), goed begin van de vakantie. Tijdens de vlucht heb ik de herwerkte versie van mijn boek nagelezen, die is herschreven door een copywriter. Bij het in elkaar steken van mijn fiets zijn er net geen doden gevallen. Om de dag af te sluiten zijn Danielle en ik iets gaan drinken in een bar aan de zee.

              

Woensdag 7 februari

Na het ophalen van Danielle haar fietst vertrokken we voor een eerste ritje in de gietende regen. Anders ga je naar de zon, dat is beter voor je spieren, zeggen ze :). Een opwarmer van 11km. Aangezien het slecht weer was, heb ik op de computer gezocht hoe ik mijn volgende reizen ga ondernemen. 

Donderdag 8 februari

‘S morgens vroeg gestart voor een training richting Salinas (een verkenning van de tijdrit van zaterdag). Na een tocht van 19km zagen we de andere handbikers vertrekken, die hadden gewacht op goed weer. In de namiddag trokken we naar de promenade van Playa Blanca. Niets zo tof dan mensen kijken met een drankje erbij. De dag sloten af met een vergadering over het verloop van de handbike-wedstrijd van aanstaande zaterdag, een moment van rondkijken naar de concurrentie (hieruit leek dat ik het moest opnemen tegen 1 andere H1…).

Vrijdag  9 februari

Stilte voor de storm, een rustig tochtje van 17km naar de vuurtoren ter voorbereiding van de wedstrijd. Op het einde van het ritje passeerde we H10 Timanfaya Palace waar we de startnummer en chip ophaalden.

Zaterdag 10 februari

Na het ontbijt vertrokken we richting Salinas voor de start van de wedstrijd. Om 11u02 was mijn startschot voor de tijdrit. Bij de start kon ik de zenuwen moeilijk te baas en kon ik dan ook moeilijk schakelen, hierdoor staken enkele mensen me voorbij. Over de helft presteerde ik supergoed en ging niemand me nog voorbij. Ik eindigde dan ook met een gemiddelde van 24,5km/u wat extreem goed is voor mij. Mijn grootste supporter op Danielle na, Kathleen, was intussen ook toegekomen om mee toe te juichen. Ik had de andere H1 die ik gezien had op de vergadering voorbij gestoken, maar blijkbaar waren er ook nog 4 anderen die zich hadden ingeschreven op de laatste nipper. Ook eentje van hen kon ik nog voorbij steken maar het werd een 4de plaats. Hiermee was ik extreem blij. Over deze 9km deed ik 21min, nog nooit deed ik dit sneller (niet slecht toch voor iemand met een progressieve ziekte). 

Hierna naar het hotel om de batterijen terug te laden. Bekomen met 2 vrouwen in mijn bed, kon slechter.

Om 16u10 begon de wegrit. Ik maakte een cruciale fout door te starten op mijn groot tandwiel. Hierdoor vergooide ik mijn kansen op de eerste 2 rondes, later moest ik naar mijn klein blad omdat ik mijn trappers niet meer rond kreeg. Het vet was toen al van de soep :). Ik heb de 45min uitgereden, maar zag hierbij wel serieus af. Ik reed van de start tot het einde rond met de gedachte dat ik laatst was maar blijkbaar was niet het geval. Ik eindigde terug op de 4de plaats en viel zo naast het podium. Eigenlijk kon dit ook niet anders want de voorbije dagen deed ik nooit meer dan 18km wat een onvoldoende voorbereiding is voor een wedstrijd van 30km.

filmpje

Hierna kon de vakantie echt beginnen en hebben de dag afgesloten in een cocktailbar met enkele andere handbikers en de dames.

Zaterdag 11 februari

‘s Morgens voelde ik de vermoeidheid nog een beetje, maar na het eten ging het terug perfect. Nen Belg, nen Duitser en nen zwitser vertrokken samen voor een training.. Het leek wel het begin van een slechte mop ;). Het werd een gezellig dagje met Kathleen, Danielle en de anderen. Een tocht van 35,5km met belachelijk veel hoogtemeters tegen een snel tempo, het snelheidsrecord is verbroken, het staat nu op 62,5km/u.

Zondag 12 februari

Vroeg opstaan deze morgen maar met een goed doel: een buggyrit samen met Kathleen. Ze kwamen ons met een busje afhalen aan het hotel en even later werd ons onze buggy toegewezen. Het was de stevigste van allemaal omdat mijn rolstoel op het dak mee zou gaan. Ik vond dit niet nodig en dus bleef deze ter plaatse staan. De rit op zich duurde 3 uur met twee tussenstops van elk 20 min. Terwijl dat alle anderen chauffeurs de plassen ontweken, probeerde wij deze net allemaal mee te nemen. Dikke pret dus! Een aanrader voor iedereen die in de rolstoel zit (zelf rijden mag en kan wel niet, er moet immers geschakeld worden)

    

wederom een zotte dag hier!

Geplaatst door Frank Van Linden op maandag 12 februari 2018

Maandag 13 februari

Vandaag op toer geweest met Didier de Fransman. We reden richting het rondpunt van Femes, een klim van om en bij 5km. Het ging langs geen kanten voor mij, misschien is mijn lichaam gewoon al te uitgeput. Op de terugweg sneuvelde mijn snelheidsrecord: 65km/u en het is dan nog eens gefilmd ook.

Geplaatst door Frank Van Linden op woensdag 14 februari 2018

(Let zeker op de autobestuurder die net op tijd terug kon invoegen)

Dinsdag 14 februari

Valentijn vandaag: niet fietsen en chillen met het vriendinnetje.

Woensdag 15 februari

We trokken er met zen 11en op uit vandaag.

Geplaatst door Frank Van Linden op donderdag 15 februari 2018

bijgestaan door een auto van team Sopur en 2 mountainbikers. rustdag voor Dani dus. We dronken ene koffie in El golfo en reden in groep terug. Op de terugweg werd ik even geduwd door Tarek, maar ik mocht zeker niet klagen over mijn prestatie die dag. De kaap van 50km werd bereikt.

Donderdag 16 februari

Visdag vandaag, om 8u haalde het busje van Mizu fishing ons op aan het hotel. Vanuit Puerto Calero vertrokken we rond 9u. De schipper en enkele omstaanders waren zo vriendelijk om mij in de boot te heffen met rolstoel en al. Vanuit de haven tot de aan de visgronden trolden we (kunstaas slepen achter de boot) daar visten we met inktvis op de bodem en op de terugweg trolden we opnieuw. Aan de hengel die Dani was toegewezen volgde op de terugweg een mooie beet die omgezet werd in een Bonito van 66cm, proficiat schat!

filmpje

Vrijdag 17 februari

We zouden de hele dag de kustweg op en neer rijden en zo aan veel kilometers komen. Na vier keer op en neer rijden hadden we het alle twee wel gehad en reden nog even naar de Salinas (zoutmijnen) en terug. 47km!

Zaterdag 18 februari

Mijn arm rug en benen doen pijn… tijd om er een einde aan te breien denk ik 🙂 18.5km op het gemakje. Daarna pakten we de fiets in.

Zondag 19 februari

Een dag waarop we afscheid namen van de mensen die we leerden kennen daar. We hingen nog eens goed de toerist uit en genoten van het zonnetje, 23°C.

Conclusie

Buiten de meningsverschillen bij het in elkaar zetten van de handbike, zaten Dani en ik op dezelfde golflengte. Een ideale combinatie tussen rust en trainen, voor herhaling vatbaar! Dit jaar hadden we ook meer contact met de andere handbikers. 256km op 2 weken, berg op en bergaf, niet slecht toch :p


Reacties

Lanzarote 2018 — 1 reactie

  1. Goede start van 2018 en een mooie opsteker voor de rest van het jaar. Meningsverschillen zijn eigen aan menselijke communicatie. Gelukkig zijn deze zelden aanleiding voor conflicten. De wil om op dezelfde golflengte te zitten is hier debet aan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *