Welkom
Op deze pagina's kan je veel over mij, Frank Van Linden lezen. Veel plezier
Op mijn dertiende is de erfelijke ziekte ataxie van Friedreich vastgesteld. (een aangeboren, progressieve aandoening van het zenuwstelsel) Geleidelijk aan takelde ik af en moest gedwongen minderen met mijn vrij drukke verenigingsleven.
In 2005 werd wandelen zeer moeilijk en hebben de dokters mij aangezet tot het kopen van een rolstoel. Het idee schrikte mij enorm af en om er toch een beetje genoegen mee te nemen kocht ik mij een aankoppelhandbike (een soort 'vijfde wiel' dat je aan je rolstoel hangt).
Mijn doel hiermee was het uitrijden van de Dodentocht (een wandeltocht van 100 km in een landelijke omgeving).
In 2006 deed ik voor de eerste keer mee aan deze 24 uur durende uitdaging. Ik had amper drie maanden training. Ik ben er geraakt, maar met ontstoken ellebogen tot gevolg.
Enkele weken later bleek dit ‘mijn' sport te zijn. Daarom heb ik mij dan ook een vastframe handbike (een fiets die uit één deel bestaat (zonder rolstoel dus)) aangeschaft in Nederland. Een serieuze investering, maar ik heb er nog geen seconde spijt van gehad!
Als ik aan het trainen ben steken mensen hun duim in de lucht, wielrenners vertragen voor een leuke babbel, kindjes kijken met bewondering... met andere woorden: in een handbike ben je een sporter, geen gehandicapte!
In de winter van 2008 kreeg ik het heel moeilijk: ik bleef achteruitgaan en mijn ellebogen waren al drie maal ontstoken. Ik ben daarom begonnen met een dieet. De belangrijkste dingen die ik niet meer eet zijn gist (pintjes, brood, wijn), eieren en melk (yoghurt, kaas, ....). Dankzij de aangepaste voeding presteer ik beter en ontsteken de ellebogen niet meer.
Op het einde van de winter in 2008 heb ik eens diep in mijn zakken getast en een Schmicking gekocht (dé beste handbike in de wereld). Hiermee rij ik veel stabieler dan met mijn eerste 'racefiets'.
2009 was een heel druk jaar met vele wedstrijden, tochten, de Mont Ventoux, de 24 uur van Zolder en een drie weken durende vakantie naar Brazillie
Op 25 oktober ben ik gevallen in de douche. Mijn nekwervel c5 was gebroken. Geen verdere schade, maar twee maanden gehele rust...
Ik wou andere mensen stimuleren om ook te genieten van deze prachtige sport. Daarom maakte ik deze website. Al snel vroegen organisaties mij om andere aangepaste sporten te proberen. Zo heb ik kennis gemaakt met zeilen, waterski, zitski, kajakken,...
De activiteiten die onmogelijk geworden waren, komen nu, dankzij mijn rolstoel en de website, weer binnen handbereik.
Ik ben altijd blijven zwemmen om mijn beenspieren te onderhouden, regelmatig stap ik op de loopband en vissen is en blijft een passie!
Ik heb al veel aangepaste sporten getest, en toch kom ik altijd terug bij handbiken. Je hebt hiervoor immers geen goede coördinatie van de spieren of een perfecte rompbalans nodig.
