bk tijdrijden 2018

De laatste maanden hebben de feestjes plaats moeten ruimen voor trainingen en daar haal ik blijkbaar nu resultaat van. Op maandag en woensdag ga ik naar de revalidatie, dinsdag ga ik zwemmen en naar de kine, vrijdag is enkel kine en maandag ga ik trainen op het circuit van Zolder. Soit, even om te zeggen dat niets voor niets komt 🙂

Vrijdag ben ik met mijn petekind Oona nog gaan losrijden. Leuk momentje waarbij ze zomaar eventjes 26 km/uur reed met haar klein fietsje!

Zaterdag was het Belgisch Kampioenschap tijdrijden op het circuit van Zolder. Ik had slechts één concurrent: Maxime Hordies. In 2016 ben ik van hem gewonnen, maar erna was hij altijd beter. Hij vertrok één minuut voor mij voor vier rondjes (= 16 km).

Ik vertrok met een goed tempo, maar hield mij een beetje in om de hele wedstrijd te overleven 🙂 De eerste ronde was ik een beetje afgeleid door mountainbikers die naast het parcours stonden te praten met elkaar. Toen ik terugkeek naar de weg bleek dat ik bijna naast de baan reed. Op twee wielen en met een beetje angstzweet geraakte ik terug op de route. Het ging eigenlijk verrassend goed en na een goede tien minuten zat ronde 1 erop.
Tijdens de tweede ronde merkte ik dat de afstand tussen mij en Maxime kleiner werd. Toen we de meet passeerden, riep Danielle dat ik hem moest pakken. Aangezien ik altijd naar mijn vrouw luister, haalde ik Maxime in. Achteraf gezien was dit geen goede keuze, hij vond zijn tweede adem en haalde mij terug bij. Tijdens de vierde ronde zat ik redelijk dood en moest ik diep tasten om de afstand tussen ons klein te houden (ik moest zorgen dat de afstand tussen Maxime en mij binnen de minuut bleef). Na de finish was het spannend afwachten… Wie had er nu gewonnen?

Ik was heel blij toen mijn naam bovenaan de uitslag stond!

Op de medaillefoto was ik zo blij dat Maxime bijna een slag op zijn gezicht kreeg 🙂

Er was amper acht seconden tussen onze tijden (na 44 minuten)! Jammer dat we maar met twee zijn in onze categorie. Toch hoop ik dat het nog jaren zo spannend mag blijven tussen ons.


 

Terug thuis maakten we ons klaar voor een trouwfeest Niels en Sophia. Een prachtig feest met goede muziek. Daar merkte ik echter dat ik geen 20 jaar meer ben 🙂 Om 1 uur lagen we terug in ons bedje.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *