2005 tot nu, een samenvatting

Screen Shot 2013-09-11 at 15.02.31Mijn naam is Frank Van Linden, vanaf mijn dertiende is de erfelijke ziekte ataxie van Friedreich vastgesteld. (een aangeboren, progressieve aandoening van het zenuwstelsel) Geleidelijk aan takelde ik af en moest gedwongen minderen met mijn vrij drukke verenigingsleven.

In 2005 werd wandelen zeer moeilijk en hebben de dokters mij aangezet tot het kopen van een rolstoel. Het idee schrikte mij enorm af en om er toch een beetje genoegen mee te nemen kocht ik mij een aankoppelhandbike (een soort ‘vijfde wiel’ dat je aan je rolstoel hangt). Tot die moment deed ik geen sport, enkel vissen!

Mijn doel hiermee was het uitrijden van de Dodentocht (een wandeltocht van 100 km in een landelijke omgeving).

2006

In 2006 deed ik voor de eerste keer mee aan deze 24 uur durende uitdaging. Ik had amper drie maanden training. Ik ben er geraakt, maar met ontstoken ellebogen tot gevolg.

Enkele weken later bleek dit ‘mijn’ sport te zijn. Daarom heb ik mij dan ook een vastframe handbike (een fiets die uit één deel bestaat (zonder rolstoel dus)) aangeschaft in Nederland. Een serieuze investering, maar ik heb er nog geen seconde spijt van gehad! 

2008

Op het einde van de winter in 2008 heb ik eens diep in mijn zakken getast en een Schmicking gekocht (dé beste handbike in de wereld). Hiermee rij ik veel stabieler dan met mijn eerste ‘racefiets’.

2009

was een heel druk jaar met vele wedstrijden, tochten, de Mont Ventoux, de 24 uur van Zolder en een drie weken durende vakantie naar Brazillie

Op 25 oktober ben ik gevallen in de douche. Mijn nekwervel c5 was gebroken. Geen verdere schade, maar twee maanden gehele rust.

2010

Na een feestje kwam ik half beschonken thuis, en via facebook leerde ik mijn vriendin kennen. Wie zegt hier dat drinken niets oplost 🙂

De eerste wedstrijden gingen ideaal! Ik reed rond met de leiderstrui in het Nederlands handbike circuit.

Vanaf juli gingen mijn prestaties minder snel vooruit dan die van mijn concurrenten. Op wedstrijden werd ik geklopt door mensen die normaal niet in de buurt komen… Zou het door mijn ziekte zijn of door uitputting of door???

Op het Nederlandse handbike circuit werd ik tweede en op het BK derde (net als vorig jaar, terwijl een 2de plek er zeker in zat)

Dit jaar werd ook een droom verwezelijkt: ik mocht enkele uurtjes met een kraan werken. Ongelofelijk hoeveel kracht je dan in je vingers hebt.

Op het einde van 2010 liep mijn relatie op de klippen en werd ik heel ziek. Of die twee samenhangen is niet duidelijk, maar helpen zal het niet gedaan hebben natuurlijk 🙂

2011

Dit jaar beklom ik, samen met een vriend, de Mont Ventoux opnieuw. Ik wou de beklimming 2x doen, maar viel tijdens de eerste afdaling. Ik had enkele schaafwonden en een afgebroken tand.

2012

Mobility by Olivier heeft mij een nieuwe rolstoel aangemeten en verkocht, een Progeo. Mooi en licht!

Ik wou al enkele jaren op vakantie gaan met mijn handbike, en deze zomer is het ervan gekomen… De tocht ging naar Compostela (van bij mij thuis), en duurde acht weken. Elke week kwamen vrienden die me afwisselend volgden (21 in totaal). De tocht is goed verlopen, maar onderweg is mijn hond Ella doodgereden. Bij mijn thuiskomst zat er een nieuwe Border te wachten: Aiki.

De eerste maanden na de reis moest mijn lichaam herstellen. De tocht had meer energie opgeslorpt dan verwacht… ik deed nog enkele wedstrijden mee, maar zwaar onder mijn niveau. Het kon me niet echt veel schelen. De fietsreis was de max geweest!

De rest van het jaar kon ik teren op het succes ervan… ik verkocht ruim 400 fotokalenders, en kon zo 3722 euro aan goede doelen schenken. Ik ontving ook enkele trofees, zoals de Marc Herremans trofee en een sportprijs van de gemeente.

2013

De Schelde sprak me altijd al aan. Trainen met de handbike doe ik vaak op zijn oevers, en dan kan ik het meestal niet laten om een race te doen tegen de boten :).

Deze rivier afvaren was een doel voor mij geworden. Eerst heb ik gestudeerd voor mijn vaarbewijs, en op het examen slaagde ik met vlag en wimpel. Niet dat het verplicht was, maar het leek mij een pluspunt.

Erna trok ik met U/TURN naar Marokko. De reis veranderde mijn manier van denken en reageren. Ik zal nu sneller hulp aanvaarden. Daar draait het om: een u/turn maken: een bocht van 180°, zowel fysiekals mentaal.

In het voorjaar heb ik mij een boot gekocht die zeer stabiel is, en aangedreven word door heen en weer te bewegen met de benen. Na een vrij intensieve trainingsperiode ben ik hiermee vertrokken in de bron van de Schelde. De wind maakte de tocht enorm zwaar. Toch was het een geweldig toffe ervaring. Met veel vriendschappen en feestjes. Na 26 dagen en 222 km zwoegen kwamen mijn vrienden en ik aan bij ‘Zates’ in Mariekerke.

Via een tv-programma (ik wil ook een lief) ben ik ‘van t straat’. Ik ben nu samen met Danielle, een meisje van Nederlandse afkom die in Antwerpen woont.

Ik ging ook met U/TURN naar Nicaragua. Een toffe vakantie, maar zwaarder dan verwacht. Eigenlijk ben ik sinds de afvaart van de Schelde steeds moe, of ziek of… ni goe!

2014

Beetje per beetje geraakte ik uitgerust en terug in vorm, de Schelde had veel gevergd blijkbaar… als ik erop terugkijk

De code van HETKAN werd verouderd en heb ik deze winter helemaal aangepast. Mijn vriend Jasper betaald vanaf nu de jaarlijkse hosting met zijn bedrijfje Kalyan!

Vanaf februari kwam ik door mijn dipje heen, ik begon nog meer dan vroeger op mijn voeding te letten, en dat loonde. Er ontstonden nieuwe plannen voor uitdagingen (de trap opstappen en De Marmotte 2014 – vier Alpencols in vier dagen).

Het is gelukt! Het heeft even geduurd, maar nu begint de prestatie pas door te dringen… vier cols op vier dagen, meer dan 5000 hm met de handbike. Volgens google deed niemand me dat voor, en al zeker niemand met een zenuwbaan ziekte.

2015

Na tien jaar handbiken was de fut er een beetje uit. Ik ga spilletjes achteruit, en de concurrenten verbeteren, frustrerend!

In januari -de ‘saaiste’ periode in België (het is koud, handbiken gaat niet en het roofvissen is voorbij)- gingen Dani en ik naar Lanzarote om te vissen, genieten, zonnen en trainen. Het werkte: de goesting kwam terug!

In maart heb ik meegedaan met een studie voor een medicament tegen mijn ziekte. Een moeilijke periode begon: misselijkheid en overgeven tot en met…

Overal ter wereld leven mensen met diezelfde rotziekte als mij. Iedereen heeft gelijkaardige problemen en zoekt oplossingen hiervoor. Hoe tof zou het zijn als er een plaats is waar iedereen van elkaar kan leren. Dankzij die gedachte ontstond Ataxiatrip, en kwamen er enkele leerrijke reisjes…

2016

Tijdens de winter heb ik véél aangepast aan mijn boot… Het was een watertrapper, nu is het een crosstrainer geworden. Sturen doe ik door rond te draaien met mijn handvat.

De Ten Miles voor handbikers ging niet door dus liet ik mij duwen. Ook tijdens de Urban Trail en de Fortloop was dit zo. Allemaal leuk, maar zelf rijden en afzien is toch meer iets voor mij.

De uitdaging van 2016 lukte: 600 km handbiken in tien dagen  én een meerval vangen

In september heb ik een nieuwe handbike gekocht, een Carbonbike.

Mijn spaargeld is erdoor, maar als ik van deze fiets net zoveel geniet als van de vorige, is het geen weggegooid geld.

De eerste maanden waren een succes, ik reed drie per uur sneller met dit nieuw, licht en snel speelgoed.

2017

ik heb hem… na 12 jaar, dé metersnoek

Zoals verwacht waren de wedstrijden ‘gene vette’, de boot daarentegen zorgde voor menig leuke uurtjes. Hij werd aangepast, van watertrapper naar crosstrainer.

… na vele uren knutselwerk, testen, proberen, trainen en voorbereiden heb ik hiermee da Elfstedentocht in Friesland (Nederland) gevaren.

Een ander hoogtepunt in 2017 was de U/TURN-reis naar IJsland.

Na deze trip ben ik begonnen aan een biografie. Het is zeker geen opsomming, eerder een aaneensluiting van korte verhaaltjes over pakkende, spannende, of grappige gebeurtenissen die de loop van mijn leven aangepast hebben.

2018

Ik werd Belgisch kampioen tijdrijden en Jelle Veyt werd mijn reiscompagnon. Samen reden we met de handbike vanuit Oostende naar Carcassonne.

Ik publiceerde mijn boek in eigen beheer. Vrij snel kwam er een tweede druk mét Hetpunt als uitgever.

2019

Jelle, ik en een tiental vrienden fietsten van Carcassonne naar Gibraltar. 6 weken pret! Thuisgekomen brak mijn relatie. Ook mijn ouders beslisten om alleen verder te gaan.

Er is een doorbraak! TrainM, de motomed,  de aankoppelhandbike en mijn koppig karakter zullen ervoor zorgen dat ik lichamelijk klaar zal zijn als de medicatie eenmaal voorhanden is.

 

Waarom deze site?

De activiteiten die onmogelijk geworden waren, komen nu, dankzij mijn rolstoel en deze website, weer binnen hand-bereik.

Eerst wou ik mezelf bewijzen, nu wil ik vooral mijn kennis delen en iets terug doen voor de maatschappij. (schoolbezoeken, geldinzamelingen, …).

8 gedachten over “2005 tot nu, een samenvatting

  1. Frank, ik kan mij alleen maar bij aansluiten wat anderen al schrijven, je kan er nu wel zeker van zijn dat enorm veel mensen je doorzettingsvermogen en wilskracht bewonderen! Je moet doelen blijven voorop stellen, ik ben er zeker van dat je een groot voorbeeld bent voor velen en er kijken zeker mensen naar je op, blijf verder doen zoals je bezig bent, ik heb enorm veel respect voor u, makker!

  2. Hallo Frank,had al één en ander over je buitengewone prestaties opgevangen tijdens de skivakantie in Lofer,wat een palmares,
    de Ventoux(35x) ken ik van buiten,de Marmotte (4x) ,chapeau om deze te bedwingen.Voor mij blijven dit enkel mooie herinneringen wegens ALS ,alle spieren verzwakken ,en zeker als ze te zwaar belast.

  3. Frank,

    Ik heb u leren kennen op de 10 miles (jij weet wel die waal die in Hasselt woont) en wat mij opgevallen is is uw vriendelijkheid en uw social vaardigheid, jij ben direct naar mij toegekomen en een hand gegeven zeggend “Hallo,ik ben Frank…”. Na afloop, heb ik zowat alle deelnemers opgezocht op de web en ik moet zeggen uw verhaal zou een voorbeeld moeten zijn voor iedereen die klaagt voor het eerst ongemak. Het was voor mij de eerste deelname maar hoop ik niet de laatste. Ik hoop u terug te zien in Brussel op 31 mei of in Hasselt op 11 oktober (20 km en Dwars Door Hasselt).

    Met vriendelijke en sportieve groeten,

    Luc

  4. Hee Frank,

    Wat een verhaal. Correctie: Wat een mooi en inspirerend verhaal! Vond het erg leuk om elkaar gesproken te hebben en te horen welke uitdagingen jij (jullie) hebben gedaan. Ik hoop dat de 200km per boot worden gehaald en heb nu al bewondering voor je doorzettingsvermogen! Heel veel succes in ieder geval!

    Groetjes de Hollandse 😉

Reacties zijn gesloten.