2005 tot nu, een samenvatting

Screen Shot 2013-09-11 at 15.02.31Mijn naam is Frank Van Linden, vanaf mijn dertiende is de erfelijke ziekte ataxie van Friedreich vastgesteld. (een aangeboren, progressieve aandoening van het zenuwstelsel) Geleidelijk aan takelde ik af en moest gedwongen minderen met mijn vrij drukke verenigingsleven.

In 2005 werd wandelen zeer moeilijk en hebben de dokters mij aangezet tot het kopen van een rolstoel. Het idee schrikte mij enorm af en om er toch een beetje genoegen mee te nemen kocht ik mij een aankoppelhandbike (een soort ‘vijfde wiel’ dat je aan je rolstoel hangt). Tot die moment deed ik geen sport, enkel vissen!

Mijn doel hiermee was het uitrijden van de Dodentocht (een wandeltocht van 100 km in een landelijke omgeving).

2006

franky1In 2006 deed ik voor de eerste keer mee aan deze 24 uur durende uitdaging. Ik had amper drie maanden training. Ik ben er geraakt, maar met ontstoken ellebogen tot gevolg.

 

 

IMGP0235

 

Enkele weken later bleek dit ‘mijn’ sport te zijn. Daarom heb ik mij dan ook een vastframe handbike (een fiets die uit één deel bestaat (zonder rolstoel dus)) aangeschaft in Nederland. Een serieuze investering, maar ik heb er nog geen seconde spijt van gehad!

 

2008

DSC00407In de winter van 2008 kreeg ik het heel moeilijk: ik bleef achteruitgaan en mijn ellebogen waren al drie maal ontstoken. Ik ben daarom begonnen met een dieet. De belangrijkste dingen die ik niet meer eet zijn gist (pintjes, brood, wijn) en melk (yoghurt, kaas, ….). Dankzij de aangepaste voeding presteer ik beter en ontsteken de ellebogen niet meer.

 

 

Op het einde van de winter in 2008 heb ik eens diep in mijn zakken getast en een Schmicking gekocht (dé beste handbike in de wereld). Hiermee rij ik veel stabieler dan met mijn eerste ‘racefiets’.Frank-Vanlinden

2009

was een heel druk jaar met vele wedstrijden, tochten, de Mont Ventoux, de 24 uur van Zolder en een drie weken durende vakantie naar Brazillie

Op 25 oktober ben ik gevallen in de douche. Mijn nekwervel c5 was gebroken. Geen verdere schade, maar twee maanden gehele rust.

2010

Na een feestje kwam ik half beschonken thuis, en via facebook leerde ik mijn vriendin kennen. Wie zegt hier dat drinken niets oplost 🙂

Na een kort samenzijn moest ik haar al achterlaten voor een harde trainingsvakantie in Kroatie. Heel tof daar, en mijn conditie was méga goe, bangelijk.

muurIn april reden Peter en ik twee keer na elkaar op de Muur. Een dikke week later reden we met enkele mensen van de KLJ naar Scherpenheuvel om een kaarske te laten branden. Onderweg ‘sliepen’ we in tentjes (148 km).

 

 

geelDe eerste wedstrijden gingen ideaal! Ik reed rond met de leiderstrui in het Nederlands handbike circuit.

Vanaf juli gingen mijn prestaties minder snel vooruit dan die van mijn concurrenten. Op wedstrijden werd ik geklopt door mensen die normaal niet in de buurt komen… Zou het door mijn ziekte zijn of door uitputting of door???

Op het Nederlandse handbike circuit werd ik tweede en op het BK derde (net als vorig jaar, terwijl een 2de plek er zeker in zat)

Niet alles ging slecht 🙂 Via to walk again kon ik met een jetski varen. Tof speelgoed, als het niet zo duur was……

f955ab9337cf56934f7849611ba72b1c_kraan2

Dit jaar werd ook een droom verwezelijkt: ik mocht enkele uurtjes met een kraan werken. Ongelofelijk hoeveel kracht je dan in je vingers hebt.

a1e162ae2de65ed434e99e24359b9052_para2Mijn vriendin en ik gingen paragliden in Zwitserland.

 

De mensen van Man bijt hond kwamen filmen voor het dorp, en ze toonden een stukje met mijn vader in het zwembad, en een stukje met mijn hond door de sneeuw. En sneeuw was er… ik heb me tijdens die periode één keer geamuseerd: met een slee achter de quad, voor de rest pffff…

Op het einde van 2010 liep mijn relatie op de klippen en werd ik heel ziek. Of die twee samenhangen is niet duidelijk, maar helpen zal het niet gedaan hebben natuurlijk 🙂

2011

was het jaar van de politie, ik trek die aan denk ik :). Ik ging trainen in Lanzarote, en toen ik thuis kwam, ben ik terug in het huisje gaan wonen waar ik met mijn vriendin woonde, nu alleen… In maart ging ik zitskien in Lofer met de cm. Vooral mijn accidentje en de après ski zullen me bijblijven.

Dit jaar beklom ik, samen met een vriend, de Mont Ventoux opnieuw. Ik wou de beklimming 2x doen, maar viel tijdens de eerste afdaling. Ik had enkele schaafwonden en een afgebroken tand.

Ik ging met de fiets op watersportvakantie (120 km). Eigenlijk was het deze keer de leukste editie ooit. De dag erna vertrok ik met de klj met mijn handbike naar Geraardsbergen. Ik heb moeten opgeven… mijn lichaam was op, kapot!

In juli ging autorijden ineens niet meer goed. Ik kreeg eens controle van de politie omdat ze dachten dat ik dronken was. Een stevige domper!

Om me terug te herpakken trainde ik, samen met een vriend, keihard. Dat wierp vruchten af! De marathon van Keulen reed ik maar liefst negen minuten sneller dan vorig jaar.

Ik kreeg de kans om de mountain trike te testen en spaarde voor een feestje, de lelijkste snor ooit!

56b41ebd62a5e13d9e967f9a04e53b5d_332

2012

P1000005

Mobility by Olivier heeft mij een nieuwe rolstoel aangemeten en verkocht, een Progeo. Mooi en licht!

De jaarlijkse skivakantie was geweldig tof. Door een val overstrekte mijn arm. Uiteindelijk genas alles beetje per beetje.

Icomk wou al enkele jaren op vakantie gaan met mijn handbike, en deze zomer is het ervan gekomen… De tocht ging naar Compostela (van bij mij thuis), en duurde acht weken. Elke week kwamen vrienden die me afwisselend volgden (21 in totaal). De tocht is goed verlopen, maar onderweg is mijn hond Ella doodgereden. Bij mijn thuiskomst zat er een nieuwe Border te wachten: Aiki.

De eerste maanden na de reis moest mijn lichaam herstellen. De tocht had meer energie opgeslorpt dan verwacht… ik deed nog enkele wedstrijden mee, maar zwaar onder mijn niveau. Het kon me niet echt veel schelen. De fietsreis was de max geweest!

De rest van het jaar kon ik teren op het succes ervan… ik verkocht ruim 400 fotokalenders, en kon zo 3722 euro aan goede doelen schenken. Ik ontving ook enkele trofees, zoals de Marc Herremans trofee en een sportprijs van de gemeente.

Tijdens de Europese surfweek heb ik  (na een nachtje doorzakken) de concurrentie achter mij kunnen laten.

Een hoogtepunt qua sfeer en groepsdynamiek was de Run To Walk Again

Ik geraakte maar niet uitgerust, en begon me zorgen te maken! Als een redder in nood verscheen Sara Mertens van FoodSteps op het toneel. Zij zorgde ervoor dat ik gedurende vier weken gezond at. Vanaf de derde week flitste ik terug door de dag! De trainingen gaan terug goed, en als bij wonder neem ik terug dagelijks de auto!

2013

De Schelde sprak me altijd al aan. Trainen met de handbike doe ik vaak op zijn oevers, en dan kan ik het meestal niet laten om een race te doen tegen de boten :).

Deze rivier afvaren was een doel voor mij geworden. Eerst heb ik gestudeerd voor mijn vaarbewijs, en op het examen slaagde ik met vlag en wimpel. Niet dat het verplicht was, maar het leek mij een pluspunt.

Na de ski-vakantie naar Lofer (de vijfde al!), trok ik met U/TURN naar Marokko. De reis veranderde mijn manier van denken en reageren. Ik zal nu sneller hulp aanvaarden. Daar draait het om: een u/turn maken: een bocht van 180°, zowel fysiekals mentaal.

In het voorjaar heb ik mij een boot gekocht die zeer stabiel is, en aangedreven word door heen en weer te bewegen met de benen. Na een vrij intensieve trainingsperiode ben ik hiermee vertrokken in de bron van de Schelde. De wind maakte de tocht enorm zwaar. Toch was het een geweldig toffe ervaring. Met veel vriendschappen en feestjes. Na 26 dagen en 222 km zwoegen kwamen mijn vrienden en ik aan bij ‘Zates’ in Mariekerke.

Vroeger werkte ik enkel in de winter, en deed ik mijn geld op tijdens vakanties in de zomer. Ideaal zou je denken, maar de papierwinkel elk jaar in orde krijgen (van loontrekkende in de winter naar invalide in de zomer) was echt niet makkelijk. Daarom maak ik nu in de winter sites, en laat ik mij betalen in ‘natura’. Zo mochten Yannick en ik deze zomer een weekje met vrienden naar een vakantiehuisje in zuid Frankrijk omdat we daar een site voor gemaakt hadden. Dit was voor mij de eerste rustvakantie, ik het smaakte naar meer 🙂

IMG_6154Via een tv-programma (ik wil ook een lief) ben ik ‘van t straat’. Ik ben nu samen met Danielle, een meisje van Nederlandse afkom die in Antwerpen woont.

Ik ging ook met U/TURN naar Nicaragua. Een toffe vakantie, maar zwaarder dan verwacht. Eigenlijk ben ik sinds de afvaart van de Schelde steeds moe, of ziek of… ni goe!

2014

Het roofvisseizoen stak enorm tegen. Ik kwam veel terug thuis zonder iets te vangen, meestal eigenlijk 🙂

Beetje per beetje geraakte ik uitgerust en terug in vorm, de Schelde had veel gevergd blijkbaar… als ik erop terugkijk is dit nog altijd mijn leukste reis, een unieke tocht!

1537564_129627167210799_1982803985_oIk kwam in het smoelenboek (https://www.facebook.com/smoelenuitsintamands) De bedoeling is om interessante Sint-Amandsenaren te fotograferen en in het kort voor te stellen. Ik kreeg het voorrecht om de spits af te bijten.

 

De code van HETKAN werd verouderd en heb ik deze winter helemaal aangepast. Mijn vriend Jasper betaald vanaf nu de jaarlijkse hosting met zijn bedrijfje Kalyan!

Vanaf februari kwam ik door mijn dipje heen mede door FoodSteps, ik begon nog meer dan vroeger op mijn voeding te letten, en dat loonde. Er ontstonden nieuwe plannen voor uitdagingen (de trap opstappen en De Marmotte 2014 – vier Alpencols in vier dagen).

Door het vele trainen en een val tijdens de skivakantie kwam mijn nek muurvast te zitten… drie maanden miserie! Dankzij een kraker was dit euvel opgelost, maar, het traplopen is daardoor 3 maand uitgesteld.

Dankzij Recreas kregen we de kans om te gaan duiken met flessen, dat smaakt naar meer!

In 2014 begon ik terug met wedstrijden, door mijn nekblessure bengelde ik achteraan… ze zeggen wel eens: “meedoen is belangrijker dan winnen”, er zit iets in precies 🙂
Ook al reed ik niet voor de eerste plaats, ik werd beetje per beetje beter. Na vijf wedstrijden kwam ik terug bij de concurrentie.

10413327_762246157132067_1853171466235725009_nDe uitdaging in Frankrijk (de Marmotte) begon vorm te krijgen, en zowel ‘goed gevoel’ als ‘hln’ schreven hier over. Danielle regelde slaapplaatsen en CTC Moyson gaf zijn Camionette in bruikleen. Vier vrienden, Danielle en haar vader gingen mee.

 

6n

Het is gelukt! Het heeft even geduurd, maar nu begint de prestatie pas door te dringen… vier cols op vier dagen, meer dan 5000 hm met de handbike. Volgens google deed niemand me dat voor, en al zeker niemand met een zenuwbaan ziekte.

 

Na de Marmotte vertokken we -met de CM- naar Arnemuiden om te zeilen (en vooral om uit te rusten 🙂 ) Een weekje regelmaat doet een mens goed!

De wedstrijden gingen niet mega goed, daar zat de Marmotte zeker voor iets tussen 🙂

Voor Nema deed ik de ice bucket challenge

 

2015

Na tien jaar handbiken was de fut er een beetje uit. Ik ga spilletjes achteruit, en de concurrenten verbeteren, frustrerend!

10In januari -de ‘saaiste’ periode in België (het is koud, handbiken gaat niet en het roofvissen is voorbij)- gingen Dani en ik naar Lanzarote om te vissen, genieten, zonnen en trainen. Het werkte: de goesting kwam terug!

 

In maart heb ik meegedaan met een studie voor een medicament tegen mijn ziekte. Een moeilijke periode begon: misselijkheid en overgeven tot en met…

De test duurde vijf weken, en erna heb ik nog lang moeten bekomen. Het handbikeseizoen viel daardoor echt tegen. Ik ben net zoals een Italiaan met mijn ziekte een categorie gezakt: van H2 naar H1.

feniksDan kwam er een unieke belevenis… handbiken met de wereldtop op een autocircuit in Abu Dhabi! Er waren drie Feniks handbikers daar, en we werden alle 3 tweedes.

 

Overal ter wereld leven mensen met diezelfde rotziekte als mij. Iedereen heeft gelijkaardige problemen en zoekt oplossingen hiervoor. Hoe tof zou het zijn als er een plaats is waar iedereen van elkaar kan leren. Dankzij die gedachte ontstond Ataxiatrip, en kwamen er enkele leerrijke reisjes…

P1070175

08a

Voor de derde maal ging ik mee met U/TURN, deze keer naar Tenerife. De reis was subliem, maar te zwaar.

 

IMG_4759

In Lanzarote was ik op een hoogtepunt. Jammer dat m’n conditie veel ups en downs kent 🙁

12274368_10153694449282381_6894277021884123063_n

2016

Tijdens de winter heb ik véél aangepast aan mijn boot… Het was een watertrapper, nu is het een crosstrainer geworden. Sturen doe ik door rond te draaien met mijn handvat.

13051523_10153572169856045_5673097144696355545_nDe Ten Miles voor handbikers ging niet door dus liet ik mij duwen. Ook tijdens de Urban Trail en de Fortloop was dit zo. Allemaal leuk, maar zelf rijden en afzien is toch meer iets voor mij.

14333806_10209794497195769_9138557203992872785_n

 

 

 

 

 

 

 

 

De uitdaging van 2016 lukte: 600 km handbiken in tien dagen  én een meerval vangen

 

In september heb ik een nieuwe handbike gekocht, een Carbonbike.

14281558_10154419037852381_98654700_n

Mijn spaargeld is erdoor, maar als ik van deze fiets net zoveel geniet als van de vorige, is het geen weggegooid geld.

De eerste maanden waren een succes, ik reed drie per uur sneller met dit nieuw, licht en snel speelgoed.

2017

Op training in Lanzarote kreeg ik last van pijnlijke benen. Handbiken minderde serieus waardoor er meer vistijd vrijkwam….

én ik heb hem… na 12 jaar, dé metersnoek

Zoals verwacht waren de wedstrijden ‘gene vette’, de boot daarentegen zorgde voor menig leuke uurtjes. Hij werd aangepast, van watertrapper naar crosstrainer.

… na vele uren knutselwerk, testen, proberen, trainen en voorbereiden heb ik hiermee da Elfstedentocht in Friesland (Nederland) gevaren.

Een ander hoogtepunt in 2017 was de U/TURN-reis naar IJsland.

Na deze trip ben ik begonnen aan een biografie. Het boek start bij mijn diagnose en stopt na IJsland. Het is zeker geen opsomming, eerder een aaneensluiting van korte verhaaltjes over pakkende, spannende, of grappige gebeurtenissen die de loop van mijn leven aangepast hebben.

 

Tijdens de warmste week deed ik mee met U/RUN

 

 

 

 

2018

skivakantie

bk tijdrid

schoolbezoeken

handbikechallenge

wenen

boek

serieuzen achteruitgang – lichtpunt

Waarom

Ik wou andere mensen stimuleren om ook te genieten van deze prachtige sport. Daarom maakte ik deze website. Al snel vroegen organisaties mij om andere aangepaste sporten te proberen. Zo heb ik kennis gemaakt met zeilen, waterski, zitski, kajakken,…

De activiteiten die onmogelijk geworden waren, komen nu, dankzij mijn rolstoel en deze website, weer binnen hand-bereik

Ik ben altijd blijven zwemmen om mijn beenspieren te onderhouden, regelmatig sta ik in de statafel en vissen is en blijft een passie!

Ik heb al veel aangepaste sporten getest, en toch kom ik altijd terug bij handbiken. Je hebt hiervoor immers geen goede coördinatie van de spieren of een perfecte rompbalans nodig.

Als ik aan het trainen ben steken mensen hun duim in de lucht, wielrenners vertragen voor een leuke babbel, kindjes kijken met bewondering… met andere woorden: in een handbike ben je een sporter, geen gehandicapte!

HETKAN écht


Reacties

2005 tot nu, een samenvatting — 8 reacties

  1. Frank, ik kan mij alleen maar bij aansluiten wat anderen al schrijven, je kan er nu wel zeker van zijn dat enorm veel mensen je doorzettingsvermogen en wilskracht bewonderen! Je moet doelen blijven voorop stellen, ik ben er zeker van dat je een groot voorbeeld bent voor velen en er kijken zeker mensen naar je op, blijf verder doen zoals je bezig bent, ik heb enorm veel respect voor u, makker!

  2. Hallo Frank,had al één en ander over je buitengewone prestaties opgevangen tijdens de skivakantie in Lofer,wat een palmares,
    de Ventoux(35x) ken ik van buiten,de Marmotte (4x) ,chapeau om deze te bedwingen.Voor mij blijven dit enkel mooie herinneringen wegens ALS ,alle spieren verzwakken ,en zeker als ze te zwaar belast.

  3. Frank,

    Ik heb u leren kennen op de 10 miles (jij weet wel die waal die in Hasselt woont) en wat mij opgevallen is is uw vriendelijkheid en uw social vaardigheid, jij ben direct naar mij toegekomen en een hand gegeven zeggend “Hallo,ik ben Frank…”. Na afloop, heb ik zowat alle deelnemers opgezocht op de web en ik moet zeggen uw verhaal zou een voorbeeld moeten zijn voor iedereen die klaagt voor het eerst ongemak. Het was voor mij de eerste deelname maar hoop ik niet de laatste. Ik hoop u terug te zien in Brussel op 31 mei of in Hasselt op 11 oktober (20 km en Dwars Door Hasselt).

    Met vriendelijke en sportieve groeten,

    Luc

  4. Hee Frank,

    Wat een verhaal. Correctie: Wat een mooi en inspirerend verhaal! Vond het erg leuk om elkaar gesproken te hebben en te horen welke uitdagingen jij (jullie) hebben gedaan. Ik hoop dat de 200km per boot worden gehaald en heb nu al bewondering voor je doorzettingsvermogen! Heel veel succes in ieder geval!

    Groetjes de Hollandse 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *