2016

2015 was het jaar van ‘mijn’ ziekte. Ataxie is een vreselijke ziekte… niet zozeer door die rolstoel (stappen is zwaar overschat :p ), maar door de achteruitgang. Het aanvaardingsproces van het ene is juist voorbij als een volgend probleempje daar is.

Ataxiatrip is een projectje dat daaruit gegroeid is… elkaar helpen, over de grenzen heen. Reizen en daar beter van worden, ideaal toch 🙂 (Chicago, Venetië)

De verkoop van kalenders leverde 3500 euro op. De helft hiervan gaat naar FARA voor onderzoek naar ‘mijn’ ziekte. De andere helft naar Ataxiatrip.

Ik heb ook (tevergeefs) een nieuwe soort medicatie getest.

Handbiken gaat elk jaar een beetje minder goed, toch was het een jaar van speciale trainingen  (Lanzarote, Tenerife & Lanzarote 2) en coole wedstrijden. Zo reed in Nederland, Frankrijk en zelfs Abu DHabi!


Daar kan ik een streep onder trekken!

Op naar nieuwe uitdagingen… een goed jaar gewenst!

sigridsarapatrickkathleenglexelsben

 


Reacties

2016 — 1 reactie

  1. Hallo Frank,
    Ik begrijp je heel goed. Telkens opnieuw weer aanpassen aan de nieuwe situatie. Het bezorgd toch wat stress, frustratie, onmacht, verdriet,… Toch heb jij altijd al het lef gehad om via sport een uitlaatklep te vinden. Ik stap nu al een half jaar met de Staprobot en voel me daar heel goed bij. Ik weet niet of je me nog kent, ik ben de zus van Philip R. Ik rij zelf nog paard, ik word er wel op geholpen. Het is voor mij ook een therapie om te werken aan mijn balans en helpt bij de bloedsdoorstroming.
    Ik wens je nog heel veel moed en sterkte. Warme groeten voor 2016!
    Caroline

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *