Terugkomdag IJsland

Op reis met U\TURN hadden we met enkelen besproken dat het leuk zou zijn om eens samen te handbiken. Ik kon aan handbikes geraken en hier niet zo ver af kan je tandems en duofietsen huren… ideaal ! Zo kon iedereen mekaar terugzien en kijken hoe ik leef.

De terugkomdag ging door op 16 september. Bij het vertrek tot aan het vieruurtje regende het, maar dat kon de sfeer niet verpesten. Terwijl wij fietsten, zorgden de vrienden voor een BBQ aan mijn vishuisje.

Het was een geslaagde dag! Bedankt aan alle vriendjes die geholpen hebben :)!

   

Zwevezele 2017

Vorige week heb ik mijn fiets vanonder het stof gehaald en heb ik proberen redden wat er te redden viel qua training. Wonderen moet ik niet verwachten…

De wedstrijd in Zwevezele zit elk jaar goed in mekaar, een mooi verkeersvrij parcours met een mooie prijzentafel achteraf. Een week voor de start vroeg de organisator of ik meedeed. Hij zou dan bloemen en een beker voorzien, want ik was de enige deelnemer in mijn categorie :). Omdat ik de laatste tijd nogal veel achter mijn computer zit (boek schrijven hé), kreeg ik last van een geknelde zenuw in mijn schouder. Tijdens de laatste trainingen had ik hier niet echt veel last van, maar toch…

Tijdens de opwarming had ik al lang door dat een prima resultaat er niet inzat, maar de beker was toch al binnen :)! Gedurende de wedstrijd is mijn niveau de hele tijd gelijk gebleven en ben ik na een 23 km met een gemiddelde van 20,1 over de finish gereden.

Roy, een nieuwe ploeggenoot met dezelfde ziekte als mij, haalde een gemiddelde van 23.5 km. Zalig, een beetje eerlijke concurrentie.

Na-uitdaging-dip

De voorbije maand was leuk en spannend (Elfstedentocht, IJsland, kayakvissen). Nu de stress en adrenaline uitgewerkt zijn, werd het tijd om mijn wonden te likken :). De elleboog blijft voor problemen zorgen en sinds IJsland heb ik een ontstoken grote teen. Tot overmaat van ramp kreeg ik er nog een deftige valling bovenop.

Gelukkig hadden we goed weer en kwamen er vele leuke activiteiten.

kayak-vissen 2017

Net als vorig jaar kwam Klaus me ophalen voor een dagje kayakvissen. Deze keer had hij zijn goede vriend Nick meegenomen om te helpen bij transfers en zo.

Dit is de eerste keer sinds de Elf stedentocht dat de boot terug het water te zien krijgt! Ik dacht dat we naar Vilvoorde gingen, maar Klaus had een ander plan.

Om 8.00 uur (jaja ‘s morgens) kwam Gunther ons vergezellen. Hij had de toonzaal van Gunki leeggehaald en had een hele zak met plastiek kunstaas mee voor mij, bedankt!

We reden naar een water in Nederland waar de volgende helper ons stond op te wachten. Erwin met zijn motorboot. Na het optuigen in de gietende regen en een lekkere koffie vertrokken we richting onze stek.

We hingen met vier kayaks achter de motorboot en om goed tien uur vlogen we erin!

Tijdens de elf stedentocht was gebleken dat varen en vissen samen moeilijk was. Daarom trok Klaus mij in de voormiddag.

We kregen enkele deftige buien over ons en we vingen niets. Het was wel leuk om terug op het water te zijn.

Na de middag ving Klaus een mooie snoek en begon Nick me te  trekken. Hij is dat heel de dag blijven doen… serieuzen beer!

Op het einde had ook Gunter enkele mooie vissen. We gingen pas op acht uur van het water. Helaas pindakaas, tien uur gevist en op enkele beten na, geen actie gezien.

Thats life … als het altijd allemaal vlotjes lukt, is er weinig voldoening…

Klaus organiseerde deze dag perfect, gunki-petje af.

Er zijn wel enkele dingen die ik nu ga aanpassen: Ik ga een elektromotor voorzien op m’n boot, de 11 stedentocht is toch voorbij. Ik ga ook een deftige reel aanschaffen (die kan ik met één hand bedienen).

 

 

Ijsland 2017

Elk jaar probeer ik een reis met U\TURN mee te doen. Na Marokko, Nicaragua en Tenerife was dit jaar Ijsland de bestemming. Geen voor de hand liggende keuze, want ik ben normaal gezien geen fan van regen, kou of wind. Het opzet van de U\TURN reizen is dat mensen met een verschillende beperking samen op reis gaan, en elkaar helpen onderweg. Zo duwt een blinde bijvoorbeeld mijn rolstoel, en ik zeg de weg.

Tijdens de voorbereiding van de Elf stedentocht heb ik een slijmbeursontsteking opgelopen aan mijn rechter elleboog. Dit was nog niet genezen en daardoor kon ik onderweg veel minder dan normaal en ‘s nachts heb ik meermaals liggen vloeken.

Er waren vier rolstoelgebruikers mee. We mochten van de organisatie een stevige rolstoel met 3 wielen gebruiken.

Tijdens de heenvlucht kroop ik bij Sven in de rug (hij is bijna blind) en die bracht me naar mijn plaats in het vliegtuig.

Die rolstoelen zijn stevig en stabiel maar niet zo handig om mee te rijden en draaien. Vooral ‘s avonds stoorde ik mij daaraan. Meehelpen bij het opzetten van tentjes bleef jammer genoeg bij delegeren.

Tentjes

Tijdens de verdeling van de tentjes koos ik ervoor om bij Sven te slapen. Er waren ook bekende valide vrienden mee, maar bij hen slapen zou indruisen tegen het U\TURN concept. Een goede keuze is achteraf gebleken. Nu thuis ben ik veel mobieler en kan  ik beter mijn plan trekken dan voor de vakantie.

Wat Sven allemaal kan op gevoel en gehoor, daar ben ik meermaals van geschrokken! Een echte doorzetter en een perfectionist.

Vervoer

We reden met de bus vanuit Reykjavik naar de Highlands. Van daaruit trokken we elke dag te voet verder. Bij problemen konden we rekenen op een volg jeep met aanhangwagen. Zo is Yves bij de oversteek van een riviertje even gaan zwemmen :p. De voorlaatste dag zijn we met quads teruggereden naar het startpunt. De laatste dag hebben we nog even de toerist uitgehangen en hebben we naast de luchthaven geslapen.

Quads

De mooiste dag van de reis was ongetwijfeld de quad-tocht: prachtig weer… rijden van het ene schilderij in het andere… riviertjes doorvlammen…

Op het einde mocht ik zelf even rijden, das toch leuk speelgoed zenne.

Ik was achteraf wel steendood… Een hele dag met opgespannen armen zitten en de klappen zo goed mogelijk proberen op te vangen putte me helemaal uit.

Na de quads konden we douchen en genieten van pure luxe. Een uitgeput lichaam kan niet zo goed tegen alcohol, dus het werd een héél kort avondje :p

Weer & omgeving

Ik had op voorhand goede waterdichte kledij en een deftige slaapzak gekocht, dus op enkele momenten na heb ik geen kou gehad. Ik ben nooit nat geworden. Deftige handschoenen mankeerde  ik wél :p.

De omgeving is prachtig! Het leek wel overal Teletubbie-land!

 

Slapen

Ik had vroeger altijd slechte nachten in een tent. Ondertussen heb ik mijn lichaam leren kennen en weet ik wat ik niet kan eten of drinken voor het slapengaan (geen cola, geen pintjes, geen chips) en heb ik, op enkele uitzonderingen na, ideaal geslapen!

Eten

Er waren 2 koppels (nederlanders) die een hele dag in de weer waren voor ons.  ‘s morgens was er koffie, granen met yoghurt, bruine suiker en confituur. We maakten dan boterhammen voor de lunch en ‘s avonds was er soep en gekookt eten.   Ik heb GEEN gluten gegeten.

Conclusie

Dit was de duurste reis die ik ooit deed, maar ook de mooiste. Een toffe groep maakte het af!

En de elleboog, die is ondertussen zo goed als genezen…back to reality nu… het liefke, den hond, handbiken

boek-sponsoring

Binnen een dikke maand ga ik proberen om als laatste grote uitdaging de 11 stedentocht te varen met mijn aangepaste (watertrapper)boot.

Zonder vrienden kan ik niet vertrekken, ze gaan mee ter ondersteuning. Enkel voor mij gaan ze richting Friesland. Daarom zou ik hun verplaatsingskosten en overnachting betalen.  Ruw geschat zou dit neerkomen op 2500 euro. Uiteraard betaal ik mijn eigen vakantie.

Geld dat ik na deze kosten over heb stort ik naar FARA, een vzw uit Amerika die zoekt naar een werkend medicijn tegen mijn ziekte.

 

Ik ga een boek schrijven, je kan die nu al reserveren (en betalen). Zo is er budget tijdens de reis, en heb ik een idee van de oplage. Eind september zou deze dan af moeten zijn.

Bedrijven kunnen natuurlijk ook steunen. Ik schrijf dan een papier voor de boekhouding. Er zijn veel zaken die mogelijk zijn als tegenprestatie (logo op website, facebook, sticker op boot, presentatie achteraf, logo in boek,…)

hier het rekeningnummer van Hetkan: BE88 7450 3470 3841

 

BK Deurne 2017

Hier had ik echt géén zin in. Het parcours was kort (1.1 km) er zat een kassei-strook in en twee bochten van meer dan 90°…Daar komt dan nog bij dat mijn fiets de laatste maanden niet vlot bolt.  Zonder het aandringen van mijn vriendin zou ik niet gestart zijn.

Aangekomen in Deurne bekeek Jonas mijn fiets en zag dat mijn cadansmeter sleepte… Ducktape zorgde voor een oplossing! Maar nu werkten mijn versnellingen niet meer. Dan maar een uur afzien op de zwaarste zeker….. als bij wonder werkten ze tien minuten voor de start terug.

Ik had,  net als vorig jaar, één concurrent. Bij de start reed hij achter mij. Na de eerste bocht nam hij over en zo begon het kat en muis-spel. Ik kwam drie maal bij hem maar in de bochten verloor ik terug een paar meter. Toen mijn maag tegenwerkte de voorlaatste ronde, was de kans op een spannende sprint voorbij.

eindelijk terug een spannende, leuke wedstrijd. Ik kijk al uit naar het volgende duel Maxime!

Zelfde podium, andere volgorde

20.57 gem.

On wheels Oudenaarde

Zeer aan mijn ribben deze nacht, niet normaal! amper geslapen dus… Ik had me via To Walk Again ingeschreven voor een dagje pret in het adventure park in Oudenaarde.

Eens mijn wetsuet aan, en de zon op mijn snoet kon ik mij vermannen, en de pijn verbijten. 

De waterski daar is met een kabel boven het water ipv een boot. Daardoor ging het vertrek veel vlotter. Ook al ‘presteer’ ik minder dan vroeger was dit de leukste sessie tot nu toe.

Later ging ik zeilen, maar dit was geen succes: geen wind en een slechte boot… toen het begon te regenen was de goesting helemaal over.

Er was ook een hoogteparcours; toegankelijk en al! Met katrollen, kabels , schuivende platvormen en wipplanken. Niet zo goed voor de ribben, wél leuk!

 

 

 

 

 

 

 

De nacht erna was zo mogelijk nog erger. In de voormiddag boekte ik slaapplaatsen voor tijdens de verkenning van de elf stedentocht. In de namiddag volgden Shobhan en ik een kookworkshop: cocktails en hapjes :p. Een productieve rib-vriendelijke dag dus.

Ik heb enkele uren geslapen, en het prachtige weer vroeg voor een ritje…17 km, en extreem kreupel toen ik terug kwam… té vroeg precies.

 

 

 

 

 

 

Handi-Kart Experience

Enkele maanden geleden las Dani een oproep op facebook: gratis karten voor andersvaliden in Eindhoven… ideaal! Daar aangekomen moest ik eerst laten testen of mijn kracht voldoende was. Dik ok! De reactiesnelheid was er ook, dus mocht ik alleen rijden, jeej…(alternatief is een duo-kart, een ervaren chauffeur rijdt dan toertjes met jou ernaast)

Er was eten en drinken voorzien en genoeg begeleiding. We kregen een helm, vest, nekkraag en mochten naar de kartjes. Ik kreeg ééntje met gas en rem aan het stuur, Dani een normale

spannend allemaal!

We vertrokken, dé max, zoveel kracht en snelheid. Ik weet niet exact hoe, maar de zesde ronde is er een kartje tegen mij geknald… aiai mijn ribben!

Ik had 1.02 op de snelste ronde, Dani 56. Dikke pret, en een perfecte organisatie… volgend jaar terug!